ปิดปรับปรุง

"นี่ คุณฮิบาริครับ"



"อะไร?"
.
.
.
"วันวาเลนไทน์... อยากทำอะไรไหมน่ะครับ?"
.
.
.
"ไม่นี่... วันวาเลนไทน์แล้วมันทำไมล่ะ"
.
.
.
"เอ๊ะ... เอ่อ ยังไงหรอครับ?"


"วันวาเลนไทน์มันก็วันธรรมดาๆวันหนึ่งนี่"
.
.
.
".....(สลด)"



"อีกอย่าง ไม่ว่ามันจะวันวันไหนๆก็ไม่เห็นจะเกี่ยวเลย..."

.
.
.
"...แค่ทุกๆวัน เราทำให้มันเป็นวันพิเศษสำหรับเราและคนที่เรารักก็พอ"



"เอ๊ะ....."



"ไม่จำเป็นว่าเป็นวันวาเลนไทน์แล้วคู่รักต้องอยู่ด้วยกันนี่
ถ้ารักกันล่ะก็ ไม่ว่าวันไหน หรือในทุกๆวัน ก็สามารถรักกันได้อยู่แล้ว"
เจ้าของผมสีดำสนิทโปรยยิ้มอ่อนโยนบางจนอีกฝ่ายเกิดร้อนแผ่วที่ใบหน้าแดงระรื่อนั้น

..... แค่ในทุกๆวัน ที่พวกเราอยู่ด้วยกัน...ในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ ......
..... มันก็.... วิเศษที่สุด.... ตราบที่มือนี้ยังไม่เคยจะปล่อยจากไป ......
________________________________________________

[หน้าซีด]อัพช้านรก จากจะอัพวันที่13 ไหงโผล่วันนี้หว่า...
มันทำตัวเหมือนว่างมาก.. ทั้งๆที่จริงๆงานล้นหัว ล้นตัว แต่ไม่ทำ..
จากตอนแรกวางเป็น169 ไหงสรุปมันก็ลง1827...


เปลี่ยนธีมแล้ว F5 กันหรือยัง~!?


ตอนแรกจะทำHeadแบบ
เฮด 59 27 .... จะจิ้นเป็น5927 แม่ไม่ว่านะเออ คู่นี้รับได้...
คอนเสปครับ คอนเสป ไม่ได้หวังจะให้มันเป็น5927แต่อย่างใด... เพราะว่า
อันแรกเป็น59กับ27ฝ่ายเคะ วันวาเลนไทน์
แล้วก็ อันที่สอง ฝ่ายเมะ วันไวท์เดย์ 80 "กับ" 18...
ใครอย่าได้ริอาจ8018มา จขบ.เชือดตายคาบล๊อคแน่นอน

ถึงรับได้แต่สมองของผมมันสั่งการว่า 18 มันต้องคู่กับ27ครับ...
[18D D18 1859 8018 หรืออะไรก็ตาม ถึงรับได้ แต่ถ้ามี18จะไม่ค่อยปลื้มทันที ยกเว้น1827]
เหมือนบ้า 1827 เข้าสายเลือด... อาเมน...
[ส่วน 27 จะอยู่กับใครก็อยู่ๆไปเถอะ ปลงแล้ว.. TwT..]

แต่ไม่เข้าใจ ทำไมเฮดที่วางคอนเสปเอาไว้... มันต้องเป็นคู่ที่มีจริงๆด้วยเนี่ย...
5927 เคยอ่านโด.. ชอบปานกลาง
8018 เคยอ่านโดใสๆสั้นๆ เฉยๆถึงไม่ค่อยชอบ...

T[]T/... ฮือ..... มันคือ 8059 กับ 1827 นะเว้ยเฮ้ย...
//me ทรุด...

 

สุดท้ายเลยต้องทำเป็นแบบนี้.... (นั่งเศร้า..)
อีกอย่าง วาด80ไม่เป้นด้วย(เอากันงี้เลย!!)

แต่ไม่เข้าใจ ทำไมไอคู่ 169 มันต้องเป็น BG ด้วย[เพราะไม่เปลี่ยนยังไงล่ะ!!]
ฮ่า..คือที่ไม่เปลี่ยนเพราะ มุคุเป็นวันวาเลนไทน์(ช็อคโกแลต) กับเบียเป็นไวท์เดย์(มาชเมลโล่)
อยู่แล้ว...  เข้ากันจริงจัง...

เหมือนได้ยินใครทักว่า "วันวาเลนไทน์ทั้งที ทำไมมันไม่หวานแหว๋ว..."
นั่นสิ... ก็ผมไม่ชอบโทนหวานแหววอ่ะ.... จะให้ออกมา...
สีชมพูหวานแหวว..หัวใจเด้ง ดิ๋ง ดั๋ง มันคงไม่ใช่....

ไหนก็ไหน ขอบ่นหน่อยเถอะ

ไม่เข้าใจ ทำไมวันวาเลนไทน์ คนมันต้องดูรักกันยกกำลังสองวะครับ...

อนึ่ง ของบอกไว้ก่อนเลยว่า เจ้าของบล๊อคนี้ ไม่ได้แอนตี้ความรักแต่อย่างใด
แล้วก็ไม่ได้แอนตี้นอมอลด้วยครับ... ชีวิตจริงกระผมก็เป็นคนปกติ(ที่ไม่ปกติ)
[แม้จะรักได้ทั้งเพศเดียวกัน และ เพศตรงข้าม ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!]

ใครๆอาจจะว่าผมไร้หัวใจ ใครๆอาจจะบอกว่าเพราะผมไม่มีแฟนก็ตามทีเหอะ?
แต่ผม "ไม่ชอบวันวาเลนไทน์"ครับ...

อ่า.... ไม่ใช่ว่าอิจฉาที่เห็นคนรักกัน ไม่ใช่ว่าอิจฉู(?)ที่เห็นใครๆเขาเดินควงคู่
แต่มันรกหูรกตาไปหมด... วันวาเลนไทน์สำหรับผมมีดีแค่สองอย่างคือ

"ช็อคโกแลตน่ากินเพียบ".... (เจ้าของบล๊อคมันชอบช็อคโกแลต..)
และ
"โด กับ รูปวันวาเลนไทน์มันเพียบ".... (1827 ก็เพียบ... อ๊าง...)

ตอนนั้นมัน "น่ารำคาญ"ไปซะหมดครับ..
ไม่น้อยใจซักนิด ว่าใครๆจะไม่มายุ่งกับเราไปยุ่งกับแฟน พูดกันตรงๆเลย
"ดีใจมาก"...

ช่วยไปหาแฟนแล้วไปนอกสายตาผมที... อย่ามาเจาะแจ๊ะกันแถวๆผมให้หัวใจมันกระแทกหัว

มันอึดอัดจริงๆนะ... มันดูช่างเสแสร้งจริงๆ... ที่จู่ๆคนเราจะมารัก จะมาหาแฟนกันวันนี้
โดยส่วนตัว ถ้าไม่ใช่วัน ฮาโลวีน คริสมาส กับ ปีใหม่ แล้วก็ ตรุษจีน ผมจะเฉยๆนะ 555+

เหมือนพาลจะเกลียด"วันพิเศษ"ไปซะหมด...
วันสงกรานต์ เขาสาดน้ำ ผมก็ไม่ชอบเปียก ไม่เล่น
วันวาเลนไทน์ เขาไปเที่ยวกัน ผมก็ไม่ชอบ ไม่ไป

เอวัง...

ไม่รู้สินะ มันเหมือนว่ามันพิเศษอะไรมากขนาดนั้นเลยหรอ ?
ถ้าจู่ๆเราจะมารักใครซักคนมากขึ้นในวันนี้ "เพียงวันเดียว"??

ใครมองยังไงไม่รู้ละนะ แต่ขอตรงๆเลย ผมรู้สึกว่ามัน "น่าเกลียด"...
ถ้าคุณจะมาทำอะไรที่พิเศษในวันแบบนี้ เพราะโอกาสพิเศษ ?

แล้วมันก็จะวกกลับไปด้านบนครับ... นั่นล่ะ ความคิดผมเลยล่ะ
ผมไม่เข้าใจว่าวันนี้มันมีดีอะไรกว่าทุกวันนักหนา มันเป็นแฟชั่นที่ต้องทำหรือยังไงกัน

หรือว่าผมมันตายด้านวะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า..= =;;;..

แค่โทนสีบล๊อค ขนาดวันวาเลนไทน์ของมันยังไม่แหววกับเค้าเชียว... orz...
หวานแหววน่ะทำได้.. แต่ขนลุกครับ ฮา...

โดยเฉพาะสีชมพู... เป็นสีในบรรดาทุกสีที่ผม ไม่ชอบที่สุด....
เป็นสีที่ดูจี๋จ๋า อ่อนแหวน แปร๋นแปร๋นที่สุดในสายตาแล้ว

พอเห็นอะไรสีชมพูผมจะแทบเบือนหน้าหนีทันที
"ยกเว้นมันอยู่ในช็อคโกแลต".... อันนั้น พอจะรับได้อยู่ =v=...

เอาเหอะอย่าบ่นอะไรมากดีกว่า เดี๋ยวเจอดักตบแล้วมันจะไม่งาม...
ผมยังรักตัวกลัวตายอยู่ด้วยนะครับ..


แต่สาบานว่าธีมรอบนี้พยายามให้หวานที่สุดแล้ว แต่ยังขอบายสีชมพูขาว..
[แล้วแกก็เลวสาดเป็นสีน้ำตาลขาวเนี่ยนะไอจขบ. ....=A=]

แล้วก็ขอบ่นไร้สาระสั้นๆ

เฮ้อ... ผมไม่เข้าใจ จริงๆ หรือผมจะเกลียดวันวาเลนไทน์มากเกินไปนะ

เมื่อวานแค่ออกจากบ้านไปไม่นานเอง กลับมาไข้ขึ้นโทรม ปวดหัว

ระบมไปทั้งหัว ทั้งตัว ทั้งหน้าเลย... ให้ตายสิ

 

 

เอาเถอะ ยังไงก็

Happy Valentine กันถ้วนหน้านะครับ
ถ้ามีเวลาว่างจะแต่งฟิคซักอัน อาจจะ8059หวานแหวว
1827แสนโรแมนติค หรือ 169SMเลือดสาดกระจายเต็มจอ
ไม่ก็SD ซึ้งน้ำตาร่วง..หรือไม่ก็2Gผสมดราม่า

ก่อนไป.. ขอสครีม!!!!!

เพลงKokou no puraido ของท่านฮิ อ๊ากกกก เพราะมาก
เสียงท่านฮิหล่อลาก เท่มากกกก
ใครนะ บอกว่าผมคือทูน่า โอว วันนี้ผมยินดีจะโดนกดเต็มที่เลยครับ >v<

วันนี้ผมยินดีเป็นที่รองมือรองเท้ารองทอนฟารองส้นเท้าของคุณ(?)เลยครับ
ฟังแล้วกรีดร้อง... อยากแต่งฟิค... ได้แต่งานเพียบTAT...บัดซบที่สุด...

=v= ... ขอสครีมอีกที

อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
>v </ คุณคอนโดครับ!! คุณเกิดมาเพื่อพากษ์ท่านฮิจริงๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
[เจอคุณคอนโด อัดตายอนาถ]

edit @ 15 Feb 2009 11:56:06 by Kiryu

ตอนนี้วางโปรเจค(ดอง)กับเพื่อนครับ..

มันคือ ไพ่ทาโร่รีบอร์น ที่นั่งเพ้อกันหลั่นล้า

แล้วความซวยก็มาตกที่นังคิวผู้นี้อย่างงดงาม.. ด้วยการ...

วาด.. ตัวละคร
วาด.. ฉากหลัง องค์ประกอบ
วาด.. ไพ่..
ลงสี.. ไพ่...

ส่วนเพื่อนมัน
เพ้อ.. จิ้น.. และคิดพล๊อต(โดยที่คิวต้องมาจัดโดยรวมอีกทีอีกรอบ?)

_{...งานหนักมันลงที่ตูนี่หว่าพี่น้อง...}

ไม่คิดทำขายนะเออ 555+ ฝีมือไม่ถึง!! กร๊าก

ถ้าทำขาย คงวาดให้ทุกตัวเคะหมดเท่าเทียมกัน
[มรึงอยากตายหรอ ไอเจ้าของบล๊อค : คนอ่าน]

รูปโปรเมต (ที่ยังไม่เสร็จ)



ฮ่าฮิ้ววว~~
ยังไม่ผ่านการตัดเส้นใดๆในคอมทั้งสิ้น

"แซมเปิ้ล" (หาเรื่องตายน่ะ)พี่น้อง~ อ่าTwT... รอเมาส์ปากกาใหม่ หรือขยันจะใช้ปากกาอันนี้เขี่ยก่อนแล้วกัน

แล้วมันจะออกมาเป็นฉบับCG TwT"..

เป็น 1827.. (อีกแล้ว)

แซมเปิ้ลการ์ดมีทั้งหมด6ใบ 3คู่ที่จะจับคู่แซมเปิ้ลกันเอง(?)
[ออกแนวเหมือนจะสะบัดแล้วใช้ไพ่อย่างไงอย่างงั้น..]


มุคุรั่ว(?)ได้ไพ่ใคร.... คิดว่าใครล่ะ
"คู่"น่ะ.. ก็รู้ๆอยู่ จขบ.มันบ้าคู่ไหนบ้าง...

[เศร้า ไม่มีXS ให้วาด ไม่งั้นคงได้4คู่อย่างงดงาม]

ไพ่นั้นคือ  The Emperor ... ราชา... ใครละพี่น้อง =w=..
(กร๊ากกกกกกกกกก ผมไม่เกี่ยวนะ เพื่อนผมว่ามางี้ ผมก็ตามน้ำไม่ขัดศรัทธา)
[เพราะว่ามันก็พอจะตรงอิมเมจดี...บวกๆกับก็ชอบ ฮา]


ขอหากินกับBG นี้ไปก่อน เฮดไว้ว่างๆจะเปลี่ยนTwT.. โฮก~

[เกลียดผมสึนะแล้วครับ.. จะวาดยากไปไหน??]

อ่า.. เมื่อไรกระผมจะได้เมาส์ปากกาใหม่หรอครับเนี่ย ฮรืออออ
เมาส์ปากกาอันนี้ มันเน่าเกินไป.. มันสั่นกึกๆๆ แล้วก็วาดได้แค่ช่องเล็กๆ โอว...

[คือไปตรงอื่น เมาส์วิ่งเอง คุมไม่ได้]

ถ้าเป็นที่ปากกาจะยอดเยื่ยม แต่นี่มันเป็นที่กระดาน จึงยอดแย่
เงินก็ไม่มี ต้องเอาไปเตรียมวิกคอส... โฮก... แล้วก็เก็บเงินไว้แคปซูลกับรีบอร์นอนลี่

ไหนแววเมาส์ปากกาใหม่ผมวะครับ..T[]T กร๊าซซซ!!

[ถ้าได้เมาส์ปากกาใหม่จะวาดให้บ้าคลั่ง..]

edit @ 24 Jan 2009 17:18:42 by Kiryu

กร๊ากก อ่านฟิคมากๆแล้วเพ้ออ เพ้ออ และเพ้ออ

ตอนแรกจะแต่ง18D แต่ไปๆมาๆ แต่งไปแต่งมา คงมีคนเข้าใจเป็นD18แหง
เลยเปลี่ยนมาเป็น 1827 แทน =w=" ...

เป็นฟิคที่แบบว่า ไม่มีพล๊อต ไม่มีอะไรเลย มาเพื่อเพ้ออย่างเดียว กร๊ากกกกกก
[เจริญแท้...]

***********************************************************

 

 

หลับตาลงไป มองไม่เห็นซักสิ่งที่เคยพบเจอ

ไม่มีหมอกใด มีเพียงแสงสว่างเจิดจ้าจนแสบตา

มองไปทางใดพบสีขาวรอบกาย แสบตาจนไม่อยากเชื่อว่าลืมตา

นั่นทำให้รู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่าใดๆ

 

ลืมตาขึ้นมา... มองไม่เห็นสิ่งใด...

หมอกบดบังสายตา จนไม่อาจมองตะวันสาดส่อง...

ความมืดปกคลุม ไม่อาจพูดได้ว่าลืมตาอยู่อย่างแท้จริง...

แต่ถึงกระนั้นก็จะไม่มีวันกลัวสิ่งใด..

 

 

 

.

.

.

.

.

 

แสงเลือนลางในใจกำลังจะดับวูบ.. อยากกอบกุมมันเอาไว้ไม่ให้ดับไป...

แต่ก็หวาดกลัวว่าเพียงสัมผัสมันจะมลายลง..

ความอบอุ่นเดียวทีเหลืออยู่ในใจของเรา...

 

ไม่เคยมีสิ่งใดนอกจากความมืดในใจ ไม่ต้องหวั่นใด ว่าจะสูญเสียสิ่งใด

ก้าวไปอย่างโดดเดี่ยว และเดียวดาย

ความยะเยือกที่ปกคลุมจิตใจนี้…

 

ก้าวเดินออกไปอย่างมั่นใจ  ไม่ว่าจะล้มหรือจะเมื่อไร หากไม่อยู่อย่างตัวคนเดียว.. แต่หากต้องก้าวเพียงคนเดียว ก็ขาสั่นแม้แต่จะเลือกทางเดิน แตกต่างจากเขาไม่ว่าเมื่อไร ไม่ว่าจะมีใครข้างกายหรือไม่ ก็เข้มแข็งจนน่าอิจฉา..

 

...อิจฉาที่เขาสามารถเข้มแข็งได้ตลอดเวลา....

...มองแล้วนึกสงสัยจนแทบจะเอ่ยถามออกไป....

...เขาเคยอ่อนแอ สิ้นหวัง ท้อแท้ บ้างหรือเปล่า?....

 

            “หวา... หิมะตกแล้ว” เสียงหวานๆของเจ้าของผมสีน้ำตาลฟูๆดังพร้อมเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเหล่าเมฆาบดบัง พร้อมสีขาวราวกับแสงจากเทวดาลอยลงมา

 

            มือเรียวยื่นมือไปรับปุยขาวนั้นแล้วยิ้มออกมา

 

“ทำอะไรอยู่ เจ้าสัตว์กินพืช มายืนเกะกะทางเดินทำไม...”เสียงที่ราวกับไปเจอใครยั่วโมโหมาก็ไม่ปาน ทำให้คนที่ยืนสบายอารมณ์อยู่ต้องสะดุ้ง

 

“ค..คุณฮิบาริ!! ข...ขอโทษครับ!!” ขาเรียวแทบจะสั่นพึ่บๆ เมื่อเห็นเจ้าของผมสีรัตติกาลยืนจ้องราวกับจะเอาทอนฟาคู่ใจฟาดหน้าเสียตรงนั้น ร่างสูงเมื่อเห็นอีกฝ่ายยืนตัวสั่นก็ยิ่งสมเพชจนอยากจะควงทอนฟาอัดให้ตายคาฟุตบาทตรงนี้ แถมเท่านั้นยังไม่พอ... วันนี้ช่างวุ่นวายเสียอีก... มองไปทางไหน ก็มีแต่สีแดงเขียว ของเทศกาลคริสมาส และสีขาวของหิมะ เสียงหัวเราะ  ดังระงม ระงาย ผู้คนสุมหัวกันจนน่ารำคาญ

 

            ร่างเล็กเงยหน้ามองรุ่นพี่ด้วยตาแป๋วๆ อย่างงุนงง เมื่อเห็นอีกฝ่ายยืนนิ่งไปก้าวต่อไปซักที ก่อนจะต้องหลบตาเมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้อง

            “....ถอยไปสิ เจ้าสัตว์กินพืช....”

 

“ถอยอะไรหรอครับ?”สึนะก้มหน้าไม่กล้าสบตา

 

            “ก็แกยืนขวางทางชั้น ไม่ใช่เรอะ...”

ร่างบางเงยหน้าแล้วมองไปรอบๆ ฮิบาริ ก็เดินมาคนเดียว ไม่ได้มีใครตามมา ทั้งๆที่ระยะห่างนั้น มีมากพอจะให้ฮิบาริผ่านไปได้สบายๆ

 

            .....เอ่อ ผมขวางตรงไหนอ่ะ.....

 

            “เข้าใจแล้วครับ…”ร่างเล็กๆของคนนามซาวาดะ สึนะโยชิ เดินไปยืนเลียบติดกำแพง ทำให้เจ้าของดวงตาสีดำก้าวต่อไป แต่ทว่า...

 

            “แกจะไปไหนต่อหรือเปล่า ?”

 

“อ...เอ๋ ก็ไม่นี่ครับ... ก็แค่เดินเล่น”

 

            “งั้นก็ดี...”ร่างสูงเอ่ยนิ่งๆ เว้นช่วง ก่อนคว้าข้อมือบาง

“ไปช่วยชั้นทำงาน... ห้ามปฏิเสธ ไม่งั้นแกจะต้องเป็นศพอยู่ที่นี่....”

 

            .

            .

            .

            .

 

บางครั้งถึงแม้จะดูสอดรู้สอดเห็นไปบ้างก็เถอะ

บางครั้งถึงแม้จะรู้ตัวดีว่าอาจสำคัญตัวผิดไป

บางครั้งถึงแม้รู้แก่ใจ ว่าเราแค่คิดไปเองเท่านั้น

แต่บางครั้ง ก็อยากจะขอเชื่อมั่นได้หรือเปล่า

ว่าคนที่ยืนเคียงข้างกันนั้น คือตัวผมจริง ?

 

ทุกๆครั้งทำไมต้องแลดูสนใจไปทุกเรื่อง

ทุกๆครั้งทำไมต้องคิดว่าไม่สำคัญเสมอ

ทุกๆครั้งทำไมถึงไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย

แต่ในทุกๆครั้ง ก็ยังอยากให้เชื่อมั่น

ว่าคนที่ยืนเคียงข้างกันนั้น คือนายแน่นอน

 

 

 

 

 

 

 

....ต่อจากนั้น จะเป็นยังไงต่อไป จิ้นกันเอาเอง...  เพราะเพ้อต่อไม่ออก..

 

 เมื่อวานไปอ่านเล่ม10มา  นึกถึงบาจิล..

....ไม่รู้ว่ามีใครอยากเห็นไหม แต่อิคิวคนหนึ่งล่ะ
อยากเห็นบาจิลTYL!!!!!!!!! อ๊าาา~~!!TAT...[เกี่ยวอะไรกับด้านบนไหมนั่น เอี๊ก]

ตอนนี้จะสอบ หนีความจริงไปหาสึนะและฮิบะTYL ในSims2=A=...

 

อะห๊ะฮ้า~ (?) ราชีนีเคะ กับราชาเสะ  (ว่าไปนั่น.... ?)

เอาเต๊อะ  ว่ากันด้วยเรื่องสคส.

แจ้งผู้ที่ส่งสคส. และ ของขวัญมาให้ ช่วยกรุณาระบุตัวละคร จากเรื่อง
Kateikyoushi​ Hitman​ Reborn เท่านั้น นะครับ >w<

จะส่งสคส.ปีใหม่ไปให้ ด้วยลวดลายและคำอวยพรที่แตกต่างกัน=A= ไม่ซ้ำกันแน่นอน!!
[แต่มันจะเลทรึเปล่านั่นว่ากันใหม่ ฮ่าๆTwT]

ถ้าส่งมาซ้ำ ผมนับรวดเดียวนะครับ ไม่นับ2ใบ(วาดไม่ไหว... เอี๊ก ฝีมือยิ่งแย่ๆ=A=..)

รายชื่อ - เพิ่ม
[สคส.]
1.​Irregulars
2.Verxus
3.BanBan
4.•$odãpøp•™
5.Shakure

[ของขวัญ]
6.L a p i s L a z u l i*
7.[AyaFee] สมาพันธ์รักคนหล่อเลว
8.'N'
9.misuki~สาวก 2G อยู่นะเออ~

ถ้าใครไม่มาบอก ผมจะขอเดาใจเองเลยนะครับ><"
[เดาสุ่มเอากันเลย แฮะ  แฮะ =A=..]

 

อาจจะโผล่มาอีกที พรุ่งนี้ นะครับ ถ้าพรุ่งนี้กับ29ไม่อัพ เจอกัน31..

เพราะว่า30คงไม่อัพแน่ๆ ถ้าไม่ได้เล่นคอมที่บ้านญาติน่ะนะ ฮ่าาา >w<

 ___________________________________________________

 

รูปประกอบฟิค miraculous love ของMiharu  ในบอร์ดรีบอร์นครับ

 

หากคุณคือเมฆาที่ลอยละล่อง ผมจะเป็นฟากฟ้าที่อยู่เคียงข้างกับคุณ ไม่มีวันผูกมัด พันธะใดๆ
แต่ยามใดที่คุณต้องการใครเคียงข้าง ผมจะเดิน และก้าวไปจับมือคุณเดินร่วมไป

ไม่มีวันรู้ และไม่มีทางรู้ เส้นทางที่เราก้าวเดินจะคือเส้นทางใดบนโลกนี้
ผมไม่มีวันจะรู้หรอก ว่าเส้นทางนี้ ผมถูกบงการให้เลือกเดิน  เลือกมันเอง หรือว่าคุณที่พาผมไป
ผมไม่อาจจะบอกได้ ว่าผมยินดี หรือว่า เสียใจ ที่ได้เดินไปในทางที่มองไม่เห็นเบื้องหน้านี้
แต่ในเมื่อผมต้องก้าวขาออกไป  ผมจะไม่มีวันหันหลังกลับ ไม่ว่ามันจะกลับย้อนได้หรือไม่ก็ตาม

ไม่มีใครที่จะก้าวเดินเพียงลำพัง อย่างเดียวดายเสมอไปชั่วกาล ผมก็เช่นกัน
ผมไม่อาจยืนเข้มแข็งด้วยตัวคนเดียว ไม่อาจกระโดดเพื่อโบยบินไปบนนภาที่งดงามนั้น
ไม่อาจเข้มแข็งอย่างโดดเดี่ยว... แต่ที่ผมยังก้าวไปทุกๆครั้งนี้เพราะผมยังมีคุณเสมอ

เปิดประตูบ้านความทรงจำงดงามในจิตใจ และมโนภาพของผมนี้ ผมจะเจอคุณเสมอ
กลิ่นหอมกรุ่นของบ้านแตะจมูก รอยยิ้มของคุณ เป็นแรงบรรดาลใจให้ผมยิ้มเสมอ

เพราะพวกเราคือครอบครัวเดียวกัน ภายในจิตใจของพวกเรา..

edit @ 28 Dec 2008 11:42:01 by Kiryu

edit @ 24 Jan 2009 17:17:48 by Kiryu