{Fic}Marsh mallow-Chocolate [2]/ บ่นๆๆ
posted on 24 Jan 2009 11:43 by dark-cos in Fic
Title :: [Short Fic] - Marsh mallow Chocolate
Author :: Kiryu/Komine Takaya
Pairing :: 10069 or เบียคุรันxเลโอ
Rate :: PG-13 (ละมั้ง?)
==============================
เดินออกไปตามเส้นทางที่มิอาจมองเห็น ปะทะสายลมหนาวเย็นที่พาเส้นผมสลวยสีน้ำเงินปลิวสลาย ดวงตาไม่จับจ้องสิ่งใด เหลือบมองไปยังพื้นที่สัมผัสปลายเท้า คือน้ำตื้นสะท้อนร่างโปร่งที่ก้าวย่างอยู่ ริมฝีปากสั่นเทาพยายามเผยอเอ่ย แต่ก็ปิดลงอีกครั้ง ขนตาแพพริ้มหลับลง.. ชายคนนั้นก้าวต่อไปในมายาอย่างเงียบๆ
Part 2 – สีดำรัตติกาล มิใช่ สีขาวสว่างอรุณ
คนที่เป็นความมืดไม่มีวันสามารถกลายเป็นแสงสว่างงดงามได้
เฉกเช่นที่ผมมิอาจมีวันเป็นแสงดั่งคุณ
เจ้าของเส้นผมสีน้ำเงินเข้ม นั่งทำตาปริบๆบนเตียง ดวงตาสองสีมองเครื่องแบบเจสโซ (ไวท์สเปล) อย่างพิจารณา มือเรียวเอื้อมหยิบชุดมาวางบนตัก
กลิ่นสาปของมาเฟีย....
ร่างบนเตียงมองคนเข้ามาใหม่ตรงหน้า โชอิจิหยิบแว่นที่เช็ดเมื่อครู่มาสวมพลางเดินเข้ามาหาคนที่แลดูหน้ามุ่ยไม่พอใจที่จ้องมองมาหาตน
“ใส่ซะสิ เดี๋ยวคุณเบียคุรันก็ไม่พอใจอีกหรอก รายนั้นน่ะ...”
“จำเป็นต้องใส่ด้วยหรือครับ”
“หรือจะให้ฉันใส่ให้ล่ะ มุคุโร่คุง” รอยยิ้มแลไม่หน้าคบหาปรากฏ เจ้าของผมสีหิมะยืนพิงกำแพงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ คำพูดทีเล่นที่จริงของสายตาเจ้าเล่ห์ สร้างความหงุดหงิด พอๆกับความลำพองใจของคนที่แลดูไม่น่าไว้ใจ ทำเอาผู้เกลียดมาเฟียเข้าไส้ก้าวเดินออกไปจากเตียงเพื่อเปลี่ยนชุดอย่างไม่เสวนาอะไร
ตัวต้นคิดให้สายหมอกแห่งวองโกเล่ใส่ชุดเครื่องแบบยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะออกจากห้องไป แต่ก็ยังไม่วายสร้างความหนักใจแก่เจ้าของผมสีส้มไว้ว่า
“ฝากดูแลเขาชั่วคราวด้วยแล้วกันนะ โชจัง”
ช่างเป็นคนที่ขยันสร้างความกดดันให้แก่เขาเสียจริง
แกร๊ก!
ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกด้วยเจ้าของชุดเจสโซสีขาวสะอาดตา นัยต์ตาสองสีฉายแววไม่พอใจเด่นชัด ผมที่ปล่อยสยายถูกรวบอย่างง่ายๆไว้ที่ต้นคออย่างเรียบร้อย ผิวขาวเนียนเข้ากับชุดได้อย่างดีเยี่ยม จมูกโด่งรับกับริมฝีปากสวยอมชมพูระรื่อ
“ใส่ถูก สินะ...” มุคุโร่เอ่ยหลังจากจับจ้องชุดของโชอิจิได้พักใหญ่
ร่างเล็กพยักหน้ารับ เมื่อมองคนตรงหน้าดีๆแล้ว ก็แลดูเข้ากับเครื่องแบบเจสโซมากกว่าเขาเสียอีก จนรู้สึกแอบอยากอิจฉาลึกๆ แม้จะแลดูไร้สาระมากมาย
..................................................
ไม่มีเสียงใดหลุดลอดออกมา มีเพียงชายหนุ่มในเครื่องแบบสองคนนั่งบนโซฟาโดยรักษาระยะห่างเอาไว้อย่างมากพอควร
“คุณ... เป็นคนรักของคุณเบียคุรันหรือครับ”
คำถามไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำเอาคนฟังแทบหน้าทิ่มลงพื้นเสียเดี๋ยวนั้น โชอิจิมองคนที่เริ่มต้นบทสนทนาอย่างอึ้งๆ
“ผมถามจริงน่ะ ไม่ได้หูฝาด หรือ ฟังผิดไปหรอก”
คนถูกถามงุนงงปะปนผสมไปกับความเครียด จนรู้สึกปวดท้องตะหงิดๆ
“เอ่อ ไม่ใช่หรอก ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” เจ้าของแว่นกรอบหนาสองมือกุมท้องที่เริ่มจะทรยศตัวเองพลางจ้องมองลึกไปเพื่อถามคำถามไปที่ตาสีโลหิตและไพลิน
“แลดูสนิทกันดีนี่”
บรรยากาศน่าอึดอัด ถูกทลายลงด้วยลมหายใจที่ถูกถอนออกมาอย่างพร้อมเพรียงแต่ไม่ได้เจตนา เสียงหัวเราะที่ไม่เข้ากับทั้งสองหลุดออกมาระหว่างสองคนก็ดังในห้องที่เคยเงียบเหงา
ร่างโปร่งกับเจ้าของผมสีส้มนั้นเข้าใกล้กันอย่างไม่รู้ตัว
เหมือนกับว่าน้ำแข็งเริ่มละลายลงแล้วนะ
เหมือนน้ำแข็งที่ผมให้มันเกาะหัวใจที่ลงกลอนไว้จะหลุดร่วงไปเสียแล้ว
เหมือนกับว่าความจริงจะเข้าใกล้มาเสียแล้วล่ะ
ความจริงของผู้ชายคนนั้นน่ะ ที่อาจทำร้ายผมอย่างบอบช้ำไปช่วยกาลเลยล่ะ
เพียงแค่เหมือนเผลอพลั้งไปอย่างไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ
สีขาวของหิมะร่วงหล่นบนเส้นผมสีเดียวกัน
“หิมะตกแล้วสิน้า~! ชอบหิมะไหมมุคุโร่คุง !”
“หิมะตกแล้วนะครับ ท่าทางคุณน่าจะชอบมันนะ”
เสียงของสองร่างที่ยืนอยู่ท่ามกลางทางเดินในเมือง ที่ น่าจะ คืออิตาลี่ ที่สองข้างไร้ผู้คนเดินผ่าน ดังขึ้น ลมหายใจหน่ายของมุคุโร่ก็ตามมาหลังจากการประสานเสียงอย่างไม่ได้ตั้งใจ
“ใจตรงกันเลย เนอะ”
“ผมไม่ปราถนาจะ เนอะ เห็นด้วยกับคุณซักนิดเลยนะครับ”
แม้จะบังเอิญ หรือ จงใจ ก็ไม่เอาทั้งนั้น
คำบ่น บอก ใจร้าย เอ่ยขึ้นจากบุรุษยิ้มแย้ม ชวนหมั่นไส้ ทันทีที่อีกฝ่ายปฏิเสธ
ถ้าไม่ได้คิดอย่างนั้น หรือ รู้อยู่แล้ว ก็อย่าพูดออกมาได้ไหม
ร่างโปร่งเมินคนใกล้เคียงหันไปมองสิ่งที่ร่วงหล่นบนฝ่ามือ ขาวเย็น สัมผัสยะเยือก ละมุนละไม รอยยิ้มหาความหมายไม่ได้จากเจ้าของผมสีน้ำเงินลื่นสวยตัดกับสีขาวของเจสโซ
น่าหลงไหล จนอยากทำลายมันให้สิ้นซาก
....หิมะแรก ร่วงหล่นแล้ว....
“กลับมิลฟิโอเล่กันเถอะน้า มุคุโร่คุง” คำพุดจากปากกล้วยไม้ขาวชวนให้รู้สึกอดกระตุกคิ้วหงุดหงิดใจไม่ได้ ใต้ขนตายาวจ้องใบหน้าร่าเริงเขม้ง
เจ้าเล่ห์ ปากร้าย น่าสะอิดสะเอียน รูปร่างภายนอกงดงามชวนไหลไปกับจิตใจดั่งอเวจีนั้น สายตาที่คมกริบยามจ้องมอง รอยยิ้มบาดลึกเป็นแผล ดูคล้ายบริสุทธิ์ แต่แท้จริงแสนอันตรายดั่งยาพิษ
พอรู้สึกว่าตอนคิดเช่นนั้นแล้วก็อยากหาอะไรเหมาะมือมาฟาดหน้าหล่อๆตรงหน้าเสียจริงๆ
“ดูเหมือนผมจะปฏิเสธไม่ได้สินะครับ” คนที่เหมือนหิมะยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากประกบเข้ากับปากอมชมพูอุ่น อ่อนหวาน ร้อนแรง ไร้ความอ่อนโยน แทนคำตอบว่า ไม่อาจหนีไปที่แห่งใดได้
ผู้ตกเป็นเบี้ยล่างสะดุ้งเฮือก มือเรียวผลักร่างสูงออกห่างตัว ร่างโปร่งถอยห่าง หาใช่แค่ตกใจเพียงอย่างเดียวหรอก แทบจะผลักผสมใช้เท้าถีบดันออกไป แต่มันรู้สึกแสนน่ารังเกียจ
“อุตส่าห์ให้รางวัลเชียวนะ ที่เธอยังรู้ดีน่ะ”
“มันก็แค่ความอยากส่วนตัวของคุณชัดๆเลยนี่น่าครับ”
แค่อยากทำ อยากสัมผัส ต้องการ มิใช่รัก เช่นนั้นถึงได้แสนรังเกียจ ยิ่งนัก
เพราะไม่ปราถนา ถึงได้สะอิดสะเอียน เพราะสะอิดสะเอียน ถึงได้รังเกียจ
เพราะรังเกียจ ถึงได้เกลียดชัง เพราะเกลียดชัง ถึงได้หารักไม่
เพราะหารักไม่..... จึงไม่อาจมีวันรับความรู้สึกแสบอับยศนี่ได้ลง
“รางวัลสำหรับเด็กดีเช่นเธอต่างหาก”
“รางวัลน่ารังเกียจเช่นนี้ ผมไม่ต้องการมันหรอกนะครับ”
ต่อให้จวนสิ้นชีพ ทรมาณ เพียงไร ก็มิอาจอยากร้องขอแม้แต่น้อย หากแต่ทว่า..
“แล้วเธอจะต้องการมันนะ มุคุโร่.... โรคุโด มุคุโร่คุง”
เพราะเธอไม่มีสิทธิ์จักหันหน้าหนีจากตัวฉันไปได้อีกแล้ว นับตั้งแต่จุมพิตแห่งพันธะนั้น
“ถ้างั้นผมขอตาย มันคงจะดีกว่ารู้สึกอย่างนั้นนะครับ”
“เสียใจด้วยนะ... แต่ฉันคงให้เธอทำไม่ได้หรอก”
ฉันจะไม่มีวันให้เธอหนีไปหรอก
ทุกอย่างที่เป็นของเธอจะกลายเป็นของฉัน
ไม่ว่า ร่างกาย ไม่ว่า หัวใจ ไม่ว่า วิญญาณ
แล้วฉัน.... จะกลายเป็นทุกสิ่งของเธอ
~Fin – Part2 ~
_______________________________________________________________________
แอบสั้น...
มันว่างมากนัก(หรือไง)
แว่บมาอัพฟิค เขียนไว้นานแล้ว แต่เพิ่งจะได้พิมลงคอม
[การบ้านมหาศาล ทับถม(จนคิว)จมดิน]
บอกก่อนว่าไม่ได้ว้อน 5169 หรือ 6951 นะครับพี่น้อง...
สำหรับผม โชอิจิรับได้แค่ 5187 กับ 10051 เท่านั้น--_--"
[ประแจมัน 87 สินะ สินะ]
TxT..อะไรหว่า?
ซาก.. มันคือซากครับพี่น้อง [ลายมือทุเรศศศศ]
ซากวิชาพระพุทธศาสนา.. สียังลงแค่คร่าวๆ... โอว....
ถ้าทำเสร็จเมื่อไรจะเอามาประจานตัวเอง หลั่นล้า=[]=;..
ทางขวาน่ะ วันธรรมสวนะ(วันพระ) ส่วนทางซ้ายน่ะ วันมาฆบูชา...
...แม่มไม่มีอะไรเกี่ยวกับศีลธรรมจริงจังซักกะตี๊ดเลยพี่น้อง-_-"
เพราะที่อาจารย์เขาพูดเงื่อนไขคือ "สื่อถึงวัน2วัน"...
อันประกอบไปด้วย วันเทศกาล เข้า-ออกพรรษา วันพระ
วันสำคัญ วิสา มาฆ ฯลฯ...
เป็นประเภทที่ว่า วาดอะไรเหมือนจริง สมจริงสมจังไม่เป็น
เลยเลือกจะวาดสื่อในแบบฉบับ(รั่วๆ คั่วไม่อร่อย(?))ของตัวเองออกมา
มีใครมองออกบ้างว่าใคร [เผางานนรก]
....ฉบับร่างมันสวยกว่ากันเยอะ (และดูเละกว่ากันเยอะเช่นกัน)
อย่างป๋าเบียน่าจะเหมาะไปอยู่วาดในวิชาเพศศึกษามากกว่ามั้ง ก๊ากๆๆ
[โดน ถังเบียร์FC ตบดับ]
.....ขี้เกียจทำ โฮ~~ การบ้านจะสร้างความน่ารำคาญไปไหนวะครับพี่น้อง!!
>> ส่งอาทิตย์หน้าล้วนๆนะพี่น้อง
- งานไม้ หาข้อมูลเครื่องมือ แล้ว"เขียน" 20เครื่องมือ
- พระพุทธศาสนา วาดรูป(ด้านบน) และท่องคำถวายผ้าทอดกฏิน
- วิชาทำเครื่องดื่ม(วิชาเพิ่มเติมที่ลงไปอย่างไม่ตั้งใจ มีแต่เสียกับเสียเงิน)ทำบัญชีรายรับรายจ่าย
ที่เจือกตกกระไดพลอยโจรเป็นหัวหน้ากลุ่ม... และต้องทำหน้าที่ด้วยการ
นั่งทำบัญชี และ ทำรายงานคนเดียว เพราะคนอื่นทั้งกลุ่มราวๆ7คน มันทำไม่เป็น
.... แค่บัญชีรายรับรายจ่ายพื้นๆเนี่ยนะพี่น้อง.. รูปแบบก็ไม่ได้ตายตัว... มันยากอะไรฤา ?
แล้วผมก็หยุดบ่อย ข้อมูลก็ขาดมือ ต้องนั่งรวบรวมข้อมูล รวบรวมเงิน...
กลายเป็นตอนนี้.. กลายเป็นหัวหน้า(ชั่วๆ)ของกลุ่มไปเต็มยศแล้ว
เวลาทำ คุม ช่วยน้อย.. แต่เวลาไปหาอาจารย์ คุยงาน ทำรายงาน ทำบัญชี
คุมเรื่องค่าใช้จ่าย หน้าที่ การรายงานอาจารย์ ดูแลภาพรวมของกลุ่ม...
เห็นงี้อาจารย์เขาก็มองผมเป็นคนตั้งใจทำงานอยู่ดี เพราะผมจะอยู่ที่กลุ่มตลอดเวลา
(แค่อาจจะเดินห่างออกมาซักเล็กน้อย)
จะดีใจดีไหม??
- สุขศึกษาการบ้านทั้งเล่ม โอว โอว โอวว
ไม่นับอันที่คิวจำไม่ได้ กร๊ากๆๆ...
[เยอะว่ะ...]
งานนอกการเรียน
รูปโปรโมตไพ่Rerotอีกสามรุป[หลั่นล้า ของมุคุก็ยังไม่เสร็จT[]T]
วาดไพ่Rerot[ไพ่ทาโร่]22ใบ.. <ลงสีน่ะ อาจจะชาติหน้าตอนบ่ายๆ>
ฟิคอีกหลายตอน(สรุปเอาคำว่าShort ออกแล้วนะครับ เพราะไม่สั้นแล้ว 555+)
ฝึกร้องเพลงชีวิตของทูน่า[Tsuna life - คาแรคเตอร์ซองซาวาดะ สึนะโยชิ]
ฝึกเป็นบาจิลกับสึนะ (ไม่ใช่ว่าเป็นไปแล้วเรอะ??)
Head Theme บล๊อคอันใหม่
.....เยอะได้อีกO_o...
ไหนจะเดือนหน้าสอบ(ปลายเดือน)
T[]T อ๊า อ๊า อ๊าาาาาา!!!!
เดือนหน้าเห็นแววงานจะสุมหัวมากกว่านี้
[วันวาเลนไทน์... จะได้วาดไหมฟร่ะพี่น้อง]
วันอาทิตย์ก็ไม่อยู่บ้าน ไปรับเงินอั่งเปา ไปฉลองตรุษจีนกับญาติ- -"
สรุปคือ งานการเรียนทั้งหมดที่กล่าวมาด้านบน ต้องใช้เวลาทำให้เสร็จในวันนี้
ในขณะที่... ด้านล่างก็ต้องทำให้มันขยับคืบหน้าไปด้วย
พระเจ้าจ็อตโต้!! ช่วยลูกที!!!
แต่มีข่าวดีและร้าย..
ข่าวดี จะได้เมาส์ปากกาในเวลาที่ไม่ใกล้ไม่ไกล
ข่าวร้าย งานไพ่ทาโร่ทั้งหมดจะต้องเริ่มเดินทันที
ควรจะดีใจสินะ ? TAT ??
ปัจจุบันจากมุคุโร่ เริ่มกลายเป็น มุคุรั่ว และ มุเคะ.. ต่อด้วย
มุเคะรั่ว ต่อมาเป็นมุเคะแร่ด.... ตอนนี้จะเรียก มุคั่ว[มุคุรั่ว] แล้วพี่น้อง-_-"
สัปป้าสาวแตกไป(ไม่)หน่อย.. อยากบอกว่า ตอนที่วาดๆอยู่
เพื่อนมาทักว่า ชาย หรือ หญิง ปากตอบไปไม่ทันความคิด "หญิง"ไปเรียบร้อยแล้ว
อ๊าาา อ๊าาา อ๊าาา จำได้ว่าผมชอบมุคุโร่เมะนะเฟร้ยยย[แต่ชอบ169 (และ1869"เฉพาะ"งานคุณโค่<ในตอนนี้>)]
เห็นงี้แล้ว ถ้าไม่ใช่1827 หรือ 10069 จับแยกสมการ 6927 ผมก็ชอบนะเออ กรี้ดคู่นี้พอควร =w=..
[แต่ช่วยไม่ได้ ก็บ้าด้านบนมากกว่า คู่นี้เลยไม่เคยแสดงออกว่าชอบ]
<กรุณาอย่าจิ้น10018 หรือ 18100 แม้แต่นิดเดียว ไม่งั้นบล๊อคถล่มเพราะจขบ.แน่นอน จุ๊บๆ>
เจอกันEntryหน้า รายงานความคืบหน้าRerot นะครับ
ปล. ฟิคกำลังจะหลุดพล๊อตแล้ว=[]= แฮ่...
ปล2.เสี้ยนอยากแต่งฟิคหวานน้ำตาลหกมดกัด ... ไม่ก็SM เลือดสาด...
ปล3. เจ้าของบล๊อคมันจะเป็นซากเน่าตายเพราะงานทับแล้วพี่น้อง....=_=;
มีแววว่าสิ้นเดือนจะได้เมาส์ปากกาอีก โฮกก !! มีเมาส์ปากกาแล้วมันเสี้ยนอยากวาดรูปด้วยสิ!!
SukiSuki - เดาถูกแล้วล่ะ ฮ่าาา~~!!
ท่าทางจะจำกันไม่ได้ เพราะผมเปลียนทั้งเมล์ รวมทั้งคำพูด ลักษณะเบื้องต้นไปหลายอย่างเลย
พวกเรารู้จักกันนะฮะ ส่งEms ไปแล้วว่าผมคือใคร=w=
edit @ 24 Jan 2009 17:21:02 by Kiryu